عماریار
|
|
|
کتاب
|
اکران
|
مشارکت
خانه
کتاب
اکران
مشارکت
موضوع
استکبار ستیزیمبارزات آزادی خواهان در سراسر جهانمبارزات ملت ایران بعد از انقلابمبارزات ملت ایران در عصر طاغوتمبارزات ملت های مسلماناقتصادیاقتصاد مقاومتی و دانش بنیانالگوها و نمونه های جهانیتروریسم اقتصادیحمایت از کالای ایرانیانقلاب اسلامیحوادث دهه شصتدستاوردهای انقلاب اسلامیدفاع مقدسسیره شهدا و روایت عملیات هامادران شهدانقش بانوان در عرصه جهادسایرشهدای ترورفتنهمبارزات علیه رژیم طاغوتتاریخیتاریخ اسلامتاریخ ایرانتاریخ جهانجبهه مستضعفینبیداری اسلامیتقریب مذاهبجبهه مقاومتمدافعان حرمفرهنگی و اجتماعیآموزشیاسلام هراسیاعیاد و سوگواری هااربعیناعیاد ائمه معصوم (ع)اماکن متبرکسوگواری ائمه معصوم (ع)ریحانهسبک زندگی و خانوادهسراب رسانهطنزعفاف و حجابفعالیت های خودجوش مردمیکودک و نوجوانملت قهرمانجهاد علمیما می توانیممبارزه با استکبارهمدلی و ایثارنقد درون گفتمانیعدالتخواهی اقتصادیعدالتخواهی سیاسیعدالتخواهی فرهنگی و اجتماعیعدالتخواهی قضایی

من مصری هستم

عسل سیاه

فیلم «عسل سیاه» به کارگردانی «خالد مرعی» که چند روزی است بر روی سایت عماریار قرار گرفته است، روایتگر واقعیت زشت و زیبای مصر در قالب طنز است.
این فیلم، فیلمی کمدی است که در طنزی تلخ واقعیت‌های جامعه مصر را به تصویر کشیده است، تصویری از بیماری‌های اخلاقی و اقتصادی جامعه مصر که دارای رنگی سیاه است اما این رنگ سیاه با همه سیاهی خود طعمی از عسل دارد هرچند این عسل طعم جذاب خود را دیگر ندارد.
فیلم «عسل سیاه» داستان یک مصری مهاجر است که پس از 20 سال از آمریکا به کشورش برمی‌گردد اما در این میان با رفتارهای خشن پلیس روبرو می‌شود و او که گذرنامه خود را به این امید که دیگر به آمریکا برنمی‌گردد، در آمریکا رها کرده و با مشکلات بسیاری در هتل، مراکز پلیس و با رانندگان تاکسی مواجه می‌شود تا این که دوستانش گذرنامه او را برایش ارسال می‌کنند.
پس از آن که وی به گذرنامه و اوراق هویتش دست می‌یابد به این گمان است که راه‌ها برای او باز می‌شود اما این بار بیش از قبل با مشکلات امنیتی‌، فساد کارمندان ادار‌ه‌ها و سوءاستفاده شهروندان مصری روبرو می‌شود چراکه آنها از هر فردی که آمریکایی باشد، متنفرند و در نهایت او در میان دو راهی قرار می‌گیرد که در مصر بماند و یا به آمریکا بازگردد.
«احمد حلمی» بازیگر نقش اول این فیلم در این میان با فردی آشنا می‌شود که مشکلات و بیماری‌ها جامعه مصر را انکار نمی‌کند اما در پایان این تونل تاریک نوری را می‌بیند و در این سیاه زندگی طعمی از عسل را حس می‌کند که جز مصریان آن را حس نمی‌کنند و این باعث می‌شود تا قهرمان داستان قبل از پرواز هواپیمایش به سمت آمریکا، به مصر برمی‌گردد.
خالد دیاب نویسنده این فیلم درباره پیام این فیلم سینمایی به پایگاه خبری شبکه الجزیره می‌گوید: با وجود همه مشکلات که غیرقابل شمارش است اما مصر زیبایی‌هایی دارد که در آن بمانیم، به آن عشق بورزیم و آن ملت پاک، اخلاق نیکو و کانون گرم خانواده است که در غرب نمی‌یابید.
وی همچنین با رد این سخن که فیلم توهین به ملت مصر است، تاکید می‌کند: فیلم از واقعیت‌های جامعه مصر بهره می‌برد و همانگونه که کارمندان رشوه‌گیر را به نمایش درمی‌آورد، کارمندان صالح را نیز نشان می‌دهد.
دیاب با اشاره به استفاده از طنز در این فیلم برای نقد جامعه می‌افزاید: پیام فیلم غیرقابل هضم بود لذا طنز به عنوان آبی برای هضم این داروی تلخ لازم یود.

شما چی فکر میکنید ؟

توجه : آدرس ایمیل شما منتشر نمیشود.