نگاهی کوتاه به نماهنگ دختر آسمان / قوت در فیلمبرداری، ضعف در رساندن مفهوم، یک نتیجه تکراری

«دختر آسمان» به کارگردانی داوود احمدی و براســاس شــعر دکلمه شده از سید حمیدرضا برقعی است که به رشــد و تربیت دختری از خانواده ای مذهبی می‌پردازد. تربیتی کــه دختربچه را از همان کودکی عفیف و محجبه پرورش داده و او هم آن را بــه فرزند دخترش انتقال داده است. این اثر، مانند کارهای دیگر «برقعی» که توسط سازمان «اوج» به ویدیوکلیپ تبدیل شده، نوعی داســتان گویی ای شاعرانه است.

نکته قابل بیان آن اســت که آیا این نوع داستان گویی، می تواند مخاطب را آن گونه که بایــد جلب کند؟! ویدیوکلیــپ اول برقعی که در نجف اشرف، شعرخوانی می کند و خودش نقش اصلی را به عهده دارد، کلیپی اثرگذار و زیبا بود که برای بسیاری از زائران امام علی(ع)، خاطره انگیز محسوب می‌شد اما متأسفانه آثار بعدی که به تقلید از همان روش و شعرهای همان شاعر، توسط مرکز موسیقی «مأوا» ساخته شد، آن گیرایی اولیه را نداشت و «دخترآسمان» هم در همین مرحله قرار دارد.

سبک فیلمبرداری کار، زیبا و اثرگذاراست اما توانایی داستان‌گویی و رساندن مفهوم را برای مخاطب ندارد. در رابطه با این اثر، نمی‌توان گفت قدرت بیان لازم را برای ارائه مفهوم دارا بوده و صرفا یک کار تکراری از تصویرسازی آثار برقعی درا ین نماهنگ ارائه شده است.

منتخب سردبیر

هشتک‌های منتخب

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید